درگاه اینترنتی


وضعیت های مختلف دامنه های بین المللی

هر یک از دامنه های بین المللی در شرایط مختلف از وضعیت های خاصی برخوردار هستند که تحت عنوان Status (وضعیت) در اطلاعات Whois قابل مشاهده هستند.

دو نوع مختلف از Status Code وجود دارد: Client (کاربر) و Server (سرور)

Client
Status Code های مربوط به Client توسط رجیسترارهای دامنه مثل: Resello, Directi و .... اعمال می شود. برخی رجیسترارها، به محض ثبت دامنه، Status Code های خاصی را برای دامنه فعال می سازند و برخی دیگر، درصورت درخواست کاربر، اقدام به فعال کردن آن ها می کنند.

Server
Status Code های مربوط به Server، توسط رجیستری (صاحب امتیاز پسوند مانند: VERISIGN، NOMINET، NIC و ...) فعال شده و نسبت به وضعیت های Client از اولویت بالاتری برخوردار هستند.

در زیر 22 نوع وضعیت استاندارد ارائه می گردد که این اطلاعات نشان می دهند هر Status به چه معنی بوده، دانستن آن چه اهمیتی دارد و انجام چه کاری برای چه وضعیتی لازم است.

 

Server Status Codes:

Add period

معنی:

اقدام:

 

Auto Renew Period

معنی:

اقدام:

 

Inactive

معنی:

اقدام:

 

Ok

معنی:

اقدام:

 

Pending Delete

معنی:

اقدام:

 

Pending Renew

معنی:

اقدام:

 

Pending Restore

معنی:

اقدام:

 

Pending Transfer

معنی:

اقدام:

 

Pending Update

معنی:

اقدام:

 

Redemtion Period

معنی:

اقدام:

 

Renew Period

معنی:

اقدام:

 

Server Delete Prohibited

معنی:

اقدام:

 

Server Hold

معنی:

اقدام:

 

Server Renew Prohibited

معنی:

اقدام:

 

Server Transfer Prohibited

معنی:

اقدام:

 

Server Update Prohibited

معنی:

اقدام:

 

Transfer Period

معنی:

اقدام:

 


Client Status Codes:

Client Delete Prohibited

معنی:

اقدام:

 

Client Hold

معنی:

اقدام:

 

Client Renew Prohibited

معنی:

اقدام:

 

Client Transfer Prohibited

معنی:

اقدام:

 

Client Update Prohibited

معنی:

اقدام:

بروزرسانی: 24 تیر 1394